Το 2020 η Unicef και η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU) είχαν εκτιμήσει ότι μόνο το 37% των νέων ηλικίας 15 με 24 ετών παγκοσμίως είχαν πρόσβαση στο διαδίκτυο από τα σπίτια τους.
Όμως αυτός ο αριθμός «κρύβει ανισότητες με βάση το φύλο σε ό,τι αφορά την πρόσβαση σε υλικό, τη χρήση του διαδικτύου και τις ψηφιακές ικανότητες στα νοικοκυριά», επισημαίνει η έκθεση της Unicef που δημοσιεύθηκε χθες Τετάρτη.
Η υπηρεσία του ΟΗΕ εξέτασε τα δεδομένα χρήσης σε 54 χώρες, κυρίως με χαμηλό εισόδημα, και κάποιες με μεσαίο.
«Στις χώρες με χαμηλό εισόδημα, το 90% των έφηβων κοριτσιών και νεαρών γυναικών ηλικίας 15 με 24 ετών (περίπου 65 εκατ. άνθρωποι) δεν είναι στο διαδίκτυο, έναντι του 78% των έφηβων αγοριών και των νεαρών ανδρών της ίδιας ηλικίας (σχεδόν 57 εκατ. )», αναφέρει η έκθεση.
«Η μείωση της ψηφιακής απόκλισης μεταξύ κοριτσιών και αγοριών δεν αφορά απλώς στην πρόσβαση στο διαδίκτυο και την τεχνολογία», σχολιάζει ο Ρόμπερτ Τζένκινς διευθυντής εκπαίδευσης στη Unicef. «Αφορά την ενίσχυση της ισχύος των κοριτσιών ώστε να γίνουν δημιουργοί, καινοτόμοι, ηγέτες», εξηγεί.
Η έκθεση σημειώνει επίσης ότι, αν και σε γενικές γραμμές τα κορίτσια έχουν καλύτερες βασικές γνώσεις ανάγνωσης, αυτό δεν μεταφράζεται και στην ψηφιακή σφαίρα.
Σε αυτές τις χώρες «τα έφηβα κορίτσια και οι νέες γυναίκες είναι ξεχασμένες και μένουν μακριά από τις ψηφιακές γνώσεις», καταγγέλλει η Unicef, υπογραμμίζοντας τη σημασία του οικογενειακού περιβάλλοντος και της εκπαίδευσης σε αυτή την κατάσταση.
«Αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τις ανισότητες ανδρών- γυναικών στην αγορά εργασίας, κυρίως στις επιστήμες, τις τεχνολογίες, τη μηχανική και τα μαθηματικά, πρέπει να ξεκινήσουμε τώρα βοηθώντας τους νέους, κυρίως τα κορίτσια, να αποκτήσουν ψηφιακές ικανότητες», υπογραμμίζει ο Τζένκινς.
Η διαφορά μεταξύ αγοριών και κοριτσιών είναι μεγάλη και στην πρόσβαση σε κινητά τηλέφωνα.
Στις 41 χώρες που εξετάστηκαν τα έφηβα κορίτσια και οι νέες γυναίκες ηλικίας 15 με 24 ετών «έχουν μεγάλο μειονέκτημα», με μόλις το 13% εξ αυτών κατά μέσο όρο να διαθέτει κινητό τηλέφωνο, γεγονός που «περιορίζει την πρόσβασή τους στον ψηφιακό κόσμο», κάτι πρωταρχικής σημασίας στην οικονομία του 21ου αιώνα.
