Τεράστιες εκτάσεις ηλιακών πάνελ που επιπλέουν σε ήρεμες θάλασσες κοντά στον ισημερινό, μπορούν να προσφέρουν σχεδόν απεριόριστη ενέργεια σε πολυπληθείς χώρες στη νοτιοανατολική Ασία και στη δυτική Αφρική. Μία νέα έρευνα δείχνει πως μόνο στις ακτές της Ινδονησίας, η ηλιακή ενέργεια που μπορεί να παραχθεί αγγίζει τις 35.000 TWh ετησίως, τη στιγμή που σήμερα η παγκόσμια παραγωγή ηλεκτρισμού φτάνει τις 30.000 TWh το χρόνο.
Το μεγαλύτερο μέρος των ωκεανών έχει έντονες καταιγίδες, υπάρχουν όμως μερικές περιοχές του ισημερινού όπου τα νερά είναι σχετικά ήρεμα. Έτσι, το κόστος των κατασκευών για την προστασία των πάνελ μπορεί να κρατηθεί σχετικά χαμηλό.
Με τους σημερινούς ρυθμούς, το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας οικονομίας θα βασίζεται σε ηλιακή και αιολική ενέργεια μέχρι το 2050. Περίπου 70 τετραγωνικά χιλιόμετρα παράκτιων ηλιακών πάνελ, θα μπορούν να καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες ενός εκατομμυρίου ανθρώπων. Και αυτό χωρίς να υπολογίζουμε τα ηλιακά πάνελ στη στεριά.
Τα ηλιακά πάνελ μπορούν να τοποθετηθούν επίσης σε λίμνες, τεχνητές και φυσικές. Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα τα οποία συγκεντρώνονται εδώ και 40 χρόνια, για περιοχές χωρίς μεγάλα κύματα ή δυνατούς ανέμους. Τέτοιες περιοχές, που δεν έχουν κύματα μεγαλύτερα των 6 μέτρων ή ανέμων ισχυρότερων από 15 μέτρα το δευτερόλεπτο, μπορούν να παράγουν έως και 1 εκατομμύριο TWh το χρόνο. Αυτό ισοδυναμεί με πέντε φορές την ετήσια ενέργεια που απαιτείται για μία πλήρως πράσινη παγκόσμια οικονομία που συντηρεί 10 δισεκατομμύρια ανθρώπους.
Σε σχέση με τα ηλιακά πάνελ της στεριάς, αυτά στη θάλασσα έχουν να αντιμετωπίσουν τη διάβρωση από το αλάτι και την καθαλάτωση. Τα ρηχά νερά προτιμούνται για να αγκυροβολούν τα πάνελ, ωστόσο πρέπει να υπάρχουν μελέτες για την ελαχιστοποίηση της ζημιάς στο θαλάσσιο περιβάλλον και στην αλιεία. Πρέπει να ληφθεί επίσης υπόψιν η κλιματική αλλαγή, καθώς μπορεί να αλλάξουν τα καιρικά μοτίβα με τον καιρό.
