Στο «καυτό» θέμα του ρωσικού φυσικού αερίου και την προμήθεια της Ευρώπης αναφέρεται σε ανάλυσή του ο οίκος Fitch Ratings.
Όπως λέει, ο ενεργειακός εφοδιασμός κρίνεται επισφαλής, αφού η Ρωσία τον εργαλειοποιεί, με την Ελλάδα να δέχεται, σε περίπτωση διακοπής του, μάλλον ένα μετρίου μεγέθους χτύπημα (κρίνεται αν είναι διαχειρίσιμο) αφού η έκθεσή της κρίνεται «Μεσαία».
Από την άλλη, η Αυστρία, η Γερμανία και η Ιταλία είναι οι πιο ευάλωτες χώρες της Δυτικής Ευρώπης.
Ειδικότερα, η Γερμανία και η Αυστρία δεν διαθέτει βιώσιμες εναλλακτικές, ενώ η Ιταλία παρουσιάζει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στο ενεργειακό της μείγμα μεταξύ των χωρών της ΕΕ.
Σύμφωνα με τη Fitch, η απότομη πτώση στις ροές λόγω της ρωσικής εργαλειοποίησης και οι περιορισμοί στον εφοδιασμό και τις υποδομές, σε συνδυασμό με την προσπάθεια μείωσης της εξάρτησης της ΕΕ, σημαίνουν ότι μπορεί να χρειαστούν περισσότερα από τρία χρόνια για να αντισταθμιστεί η όποια απώλεια του ρωσικού αερίου.
Ποσοτικός δείκτης ευπάθειας…
Γενικότερα, ο ποσοτικός δείκτης ευπάθειας του αμερικανικού οίκου δείχνει ότι εντός της ΕΕ οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης εξαρτώνται λιγότερο από το ρωσικό αέριο από τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (ΚΑΕ), με τις περισσότερες να παρουσιάζουν από χαμηλή έως μέτρια άμεση έκθεση.
Ωστόσο, υπάρχει μεγάλη απόκλιση από κράτος σε κράτος, με την περιοχή στο σύνολό της να έρχεται αντιμέτωπη με σοβαρό μακρο-σοκ εάν διακοπούν οι ρωσικές ροές.
Επειδή τα δεδομένα στον δείκτη ενδέχεται να μην αντικατοπτρίζουν πλήρως τα τελευταία βήματα που έγιναν για τη μείωση της εξάρτησης από το ρωσικό αέριο, η ανάλυση της Fitch λαμβάνει επίσης υπόψη παράγοντες, όπως η διαφοροποίηση των εισαγωγών, η ικανότητα επαναεριοποίησης LNG και οι απαντήσεις πολιτικής.
Σε κάθε περίπτωση, η έκθεση της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Αυστρίας κρίνεται «Υψηλή», για την Ελλάδα «Μεσαία» και για τις άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης «Χαμηλή».
«Δεν θεωρούμε την ικανότητα αποθήκευσης βασικό παράγοντα, καθώς τα αποθέματα θα εξαντλούνταν γρήγορα το χειμώνα» λέει η Fitch, καταλήγοντας: «Η επιδεινωμένη μακροοικονομική προοπτική και ο υψηλός πληθωρισμός (αν και η ενέργεια έχει πολύ μικρότερη βαρύτητα στα εναρμονισμένα καλάθια τιμών καταναλωτή της Δυτικής Ευρώπης) θα ασκούσε πρόσθετη πίεση στα δημόσια οικονομικά.
Αυτό θα μπορούσε, με τη σειρά του, να ασκήσει πίεση στις αξιολογήσεις κρατών, ιδιαίτερα όπου οι δείκτες πιστοληπτικής ικανότητας είναι αδύναμες σε σχέση με τις αξιολογήσεις άλλων κρατών».
