Δεδομένα από σαρώσεις του περιβάλλοντος που έκαναν παίκτες του Pokémon Go χρησιμοποιούνται για την εκπαίδευση ενός μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης που ενσωματώνεται σε στρατιωτικά drones και ρομπότ. Το αποκάλυψε η ολλανδική εφημερίδα Trouw, αναδεικνύοντας μια συνεργασία ανάμεσα στη Niantic Spatial και την αμυντική εταιρεία Vantor που είχε ανακοινωθεί αρχικά μέσα στο 2025.
Πώς δεδομένα ενός παιχνιδιού κατέληξαν σε αμυντικό σύστημα
Η Niantic συγκέντρωνε επί μία δεκαετία σαρώσεις του φυσικού κόσμου μέσα από το Pokémon Go. Καθώς το παιχνίδι μεγάλωνε, όλο και περισσότεροι παίκτες κατέγραφαν πάρκα, δρόμους, καταστήματα και άλλους χώρους στο κυνήγι των Pokémon. Όλος αυτός ο όγκος δεδομένων αξιοποιείται πλέον με τρόπο που λίγοι περίμεναν.
Η Niantic Spatial πήρε τις σαρώσεις των παικτών και έφτιαξε έναν τεράστιο τρισδιάστατο οπτικό χάρτη. Ο χάρτης αυτός επιτρέπει σε μια μηχανή να προσδιορίζει πού βρίσκεται στον κόσμο μόνο με την όραση. Αυτό γίνεται χρήσιμο όταν το σήμα δορυφόρου χαθεί, καθώς προσφέρει ένα εναλλακτικό σύστημα οπτικής τοποθέτησης (visual positioning system) που λειτουργεί ως εφεδρεία για το GPS.
Από τη Niantic Labs στη Niantic Spatial
Όταν κυκλοφόρησε το 2016, το Pokémon Go ανήκε στη Niantic Labs, όπου το τμήμα παιχνιδιών και η σημερινή Niantic Spatial βρίσκονταν κάτω από την ίδια στέγη. Το 2025 η Niantic Labs πούλησε το Pokémon Go και άλλους τίτλους στη Scopely έναντι 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 3,2 δισ. ευρώ), αλλά η συμφωνία δεν περιλάμβανε το τμήμα επαυξημένης πραγματικότητας (AR), το οποίο εξελίχθηκε στη Niantic Spatial.
Αυτή ακριβώς η εταιρεία-spinoff συνεργάστηκε με τη Vantor για να εκπαιδεύσει το μοντέλο της με τα χωρικά δεδομένα των παικτών. Από το 2021, όταν προστέθηκε αυτή η δυνατότητα σάρωσης, μέχρι τη συμφωνία με τη Vantor καταγράφηκαν περίπου 30 δισεκατομμύρια σαρώσεις.
Γιατί προβληματίζει το θέμα
Το ζήτημα δεν είναι αυτή καθαυτή η τεχνολογική εξέλιξη, αλλά η προέλευση των δεδομένων και το αν οι παίκτες γνώριζαν πού θα κατέληγε το περιεχόμενό τους. Οι περισσότεροι χρήστες ποτέ δεν σκέφτηκαν τι ακριβώς όρους αποδέχονταν ούτε ότι οι σαρώσεις που έκαναν για δωρεάν αντικείμενα μέσα στο παιχνίδι θα αξιοποιούνταν με τέτοιον τρόπο. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Trouw, ένας κάτοικος της Ολλανδίας που κατέβασε το παιχνίδι το 2016 σάρωσε ακόμη και το ίδιο του το διαμέρισμα, νομίζοντας ότι απλώς έπαιζε.
Η Vantor δηλώνει ότι δεν χρησιμοποίησε δεδομένα από παίκτες του Pokémon Go για το μοντέλο των drones. Δεν πείθονται όμως όλοι: αρκετοί υποστηρίζουν ότι μια τέτοια πρόοδος δεν θα ήταν εφικτή χωρίς αυτές τις σαρώσεις. Το πιο δυσάρεστο είναι ότι, ακόμη κι αν χρησιμοποιήθηκαν, οι παίκτες δεν μπορούν να κάνουν κάτι, καθώς η Niantic είχε ζητήσει επιπλέον συναίνεση για την καταγραφή και διατήρηση των δεδομένων της κάμερας. Δόθηκε δηλαδή εθελοντικά.
Όταν πατάμε «Αποδοχή» σε όρους χρήσης που δεν διαβάζουμε ποτέ, δίνουμε άδειες που μπορεί να ζήσουν πολύ περισσότερο από το ίδιο το παιχνίδι. Η υπόθεση δείχνει ότι ακόμη και ένα αθώο mobile game μπορεί να γίνει πηγή δεδομένων για χρήσεις εντελώς διαφορετικές από αυτές που φανταζόμαστε. Ένα λεπτό ανάγνωσης πριν αποδεχτούμε τη σάρωση περιβάλλοντος μέσα σε μια εφαρμογή αξίζει περισσότερο από όσο νομίζουμε.
