Πρέπει επιτέλους να μελετηθεί σοβαρά το γιατί οι άνθρωποι αδυνατούν να ξεκολλήσουν από τις οθόνες των κινητών τους.
Τελευταία κουβεντιάζεται πολύ το ζήτημα του εθισμού στην τεχνολογία, ειδικά των millennials, που -σύμφωνα το ComScore- έχουν την πρωτιά όσον αφορά στην χρήση κινητών τηλεφώνων. Αυτό δεν θα έπρεπε να εκπλήσσει κάποιον που κυκλοφορεί εκεί έξω στις ημέρες μας. Αν δεν είστε κι εσείς μονίμως κολλημένοι στο smartphone σας, τότε μάλλον θα έχετε παρατηρήσει ότι σχεδόν όλοι γύρω σας χαζεύουν συνέχεια σε μια φορητή συσκευή. Ορισμένοι κάνουν δημοσιεύσεις στα social media και, έχοντας προσαρμόσει ειδικές λαβές στα τηλέφωνά τους, δοκιμάζουν διάφορες γωνίες λήψης για τις φωτογραφίες τους. Άλλοι τσεκάρουν ξανά και ξανά με μανία το κινητό τους, είτε έχουν κάποια ειδοποίηση είτε όχι.
Στο μεταξύ, εμπλέκονται σε τροχαία ατυχήματα [ενίοτε θανατηφόρα], ή βλακωδώς οδεύουν προς τοίχους, κολώνες και τρύπες. Όλοι μας έχουμε δει ανθρώπους να συγκρούονται με κάτι επειδή σκάλιζαν το κινητό τους καθώς περπατούσαν.
Όλα αυτά συνδέονται με ένα παράξενο φαινόμενο, που είναι γνωστό ως “FOMO” [σ.σ. fear of missing out – περιγράφει ουσιαστικά τον φόβο κάποιου ότι οι άλλοι ζουν όμορφες και εποικοδομητικές εμπειρίες, από τις οποίες εκείνος απουσιάζει]. Έχω δει ανθρώπους να ελέγχουν συνεχώς το κινητό τους κατά τη διάρκεια συζητήσεων, του δείπνου, ή ακόμα κι όταν συμμετείχαν σε κάποιο meeting. Απ’ όσους ρώτησα γιατί το κάνουν αυτό, ελάχιστοι μόνο μου έδωσαν κάποιο καλό λόγο. Είναι απλά μια συνήθεια.
Φοβούνται μήπως δεν ενημερωθούν για τις τελευταίες εξελίξεις σε πράγματα που μόνο επιφανειακά τους ενδιαφέρουν και απαιτούν να ειδοποιούνται άμεσα για αυτές. Προσωπικά θεωρώ ότι όσες πληροφορίες δεν σχετίζονται με κάτι που κάνω εκείνη τη στιγμή, ή ίσως με την ασφάλειά μου, μπορούν να περιμένουν. Στην πραγματικότητα δεν με νοιάζει καν αν θα τις λάβω.
Όμως δεν ισχύει το ίδιο για τους millennials. Έχουν αυτή την τρελή ανάγκη να γνωρίζουν τα πάντα. Για τον λόγο αυτό η συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα χειραγωγείται εύκολα μέσω καλοστημένων διαδικτυακών hoaxes ή ακόμα και προπαγάνδας. Κι αυτό συμβαίνει παρά την πεποίθησή τους ότι ως γενιά είναι εξοπλισμένοι με… ανιχνευτές μούφας που τους προστατεύουν.
Η ComScore, στην έρευνα “2017 U.S. Mobile App Report”, αναφέρεται στο φαινόμενο του FOMO και την επίδρασή του στη βιομηχανία ανάπτυξης εφαρμογών, όμως δεν προσεγγίζει κοινωνιολογικά το ζήτημα. Αντιγράφω από τη σχετική αναφορά: Οι χρήστες ηλικίας 18-24 ετών αφιερώνουν 3,2 ώρες ημερησίως σε εφαρμογές για κινητά τηλέφωνα. Το Instagram φαίνεται ότι είναι η αγαπημένη εφαρμογή όλων.
Αν παρακολουθούσατε δελτία ειδήσεων τους τελευταίους μήνες, θα γνωρίζετε ίσως ότι τα κινητά τηλέφωνα είναι εθιστικά επειδή προκαλούν ευχαρίστηση, επιβραβεύοντας σας με ένα “φιξάκι” ντοπαμίνης, ή κάποιας άλλης παρόμοιας ορμόνης, κάθε φορά που σκρολάρετε στην οθόνη. Αυτό το φαινόμενο πάντως δεν είναι καινούριο και παρατηρείται από την εποχή των BlackBerry, τότε που κάποιοι αποκαλούσαν την συσκευή “CrackBerry” [σ.σ. από το ναρκωτικό crack].
Γι’ αυτό λοιπόν γίνονται όλα; Επειδή θέλουμε να αισθανόμαστε σημαντικοί; Περπατάτε στον δρόμο με το κινητό σε ετοιμότητα, γιατί είστε σπουδαίοι και περιμένετε ότι κάτι συνταρακτικό πρόκειται να συμβεί σύντομα; Και πώς θα σας βοηθήσει το να τρακάρετε σε μια κολόνα; Χρειάζεστε επιβεβαίωση; Νομίζετε ότι το τηλέφωνο στο χέρι σας είναι σύμβολο διαφορετικότητας; Θέλετε να είστε η πρώτη μούρη;
Για εμένα κάπου εκεί βρίσκεται η εξήγηση και νομίζω ότι το φαινόμενο πρέπει επιτέλους να μελετηθεί σοβαρά, γιατί όλη αυτή η επιπολαιότητα μοιάζει σαν να βγήκε από κωμωδία επιστημονικής φαντασίας και πρέπει να σταματήσει.
Εσείς πάντως μην ξεχάσετε να γραφτείτε στις ειδοποιήσεις μας 
, ώστε να ενημερωθείτε πρώτοι ή να κάνετε Like & Share την σελίδα μας στο Facebook. Μπορείτε επίσης να γραφτείτε και στο κανάλι μας στο 
