Αποφασισμένες να συμβάλλουν στη μείωση του αριθμού των τροχαίων, οι κατασκευαστές βάζουν κόφτη στην ταχύτητα των μοντέλων τους. Αποτελεί αυτό το μέτρο πανάκεια ή μήπως γεννά ένα νέο, ακόμα πιο επικίνδυνο φαινόμενο;
Όταν πριν από ένα χρόνο η Volvo ανακοίνωσε κόφτη στα 180 km/h σε όλα τα μοντέλα της, πολλοί ερμήνευσαν την πρωτοβουλία της ως μια απόπειρα να τραβήξει πάνω της τα φλας.
Η πρόσφατη, όμως, απόφαση της Renault να ακολουθήσει την ίδια οδό κατέδειξε πως η κατάσταση… σοβαρεύει. Πως η ενέργεια των Σουηδών δεν ήταν απλά ένα πυροτέχνημα, αλλά η θρυαλλίδα για το ξέσπασμα που θα ακολουθήσει: Προς απογοήτευση των απανταχού petrolheads, όλα συνομολογούν πως η απόφαση των δύο εταιρειών είναι μόνο η αρχή και πως θα ακολουθήσουν πολλοί ακόμα κατασκευαστές. Μην ξεχνάμε, ακόμη, πως η Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2019 έχει ανακοινώσει την πρόθεσή της να επιβληθεί «κόφτης» σε όλα τα νέα αυτοκίνητα που θα κυκλοφορούν από το 2022.
Πέρα από τους κατασκευαστές και την ΕΕ, το μαχαίρι στο κόκκαλο βάζουν και πολλές κυβερνήσεις: Η Ισπανία μείωσε την ταχύτητα στους δρόμους των πόλεων από τα 50 στα 30 km/h, το Ηνωμένο Βασίλειο επιχείρησε να ψαλιδίσει το ανώτατο όριο στους αυτοκινητοδρόμους από τα 112 στα 96 km/h. Από κοντά και η χώρα μας που προχωρά στη δημιουργία περιοχών ήπιας κυκλοφορίας με μείωση του ορίου ταχύτητας στα τριάντα (30) km/h, κάτι που έχουν πράξει –μεταξύ άλλων- το Βερολίνο, το Μιλάνο, το Παρίσι και οι Βρυξέλλες.
Όλες οι παραπάνω ενέργειες έχουν την ίδια κατεύθυνση. Να μειώσουν τον αριθμό των τροχαίων, να πάψουν οι άσφαλτοι να είναι αιματοβαμμένες. Αναμφίβολα, αποτελεί αστείρευτη ανάγκη οι δρόμοι των πόλεων να γίνουν πιο ασφαλείς για τους πολίτες, και να μετριασθεί η ηχορύπανση.
Πώς, όμως, σώζονται ζωές βάζοντας κόφτη 180 km/h σε ένα αυτοκίνητο; Εμποδίζει το εν λόγω μέτρο έναν οδηγό να αναπτύξει ταχύτητα –επί παραδείγματι – 120 km/h μέσα σε μια κατοικημένη περιοχή ή στους δρόμους γύρω από ένα σχολείο;
Παράλληλα, πολλοί φίλοι του αυτοκινήτου που νιώθουν πως οι ελευθερίες τους καρατομούνται, ίσως στραφούν σε μια ακόμα πιο επικίνδυνη οδηγική συμπεριφορά: Στις απότομες επιταχύνσεις.
Στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, η ολοκλήρωση του 0-100 km/h σε 5 και 6 sec, αποτελούσε προνόμιο μόνο των μοντέλων επιδόσεων. Σήμερα, με την ακατάπαυστη επέλαση της ηλεκτροκίνησης αυξάνονται εκθετικά τα μοντέλα που με ένα «άγγιγμα» στο πεντάλ μπορούν να πιάσουν εν ριπή οφθαλμού τα 100 km/h. Και μόλις τα ηλεκτρικά γίνουν προσιτά στο ευρύ οδηγικό κοινό οι αστραπιαίες επιταχύνσεις θα γίνουν κανονικότητα.
Μην ξεχνάμε πως γίνονται προσπάθειες (βλ. Tesla Roadser) να μειωθεί ο απαιτούμενος χρόνος στα πρώτα εκατό, σε λιγότερο από 2,0 sec. «Τι μπορεί να πάει λάθος σε δύο δευτερόλεπτα;» θα αναρωτηθεί κανείς.
Ας αναλογιστούμε, λοιπόν:
– Πόσος χρόνος απαιτείται προκειμένου ένας πεζός που χαζεύει στο κινητό του να πεταχτεί στο δρόμο;
– Πόσος χρόνος απαιτείται προκειμένου ένα αφηρημένος οδηγός να μη δει έγκαιρα ένα stop;
Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία μιας έρευνας που διεξήχθη το 2009 από τον Οργανισμό Οδικής Ασφάλειας (NHTSA). Βάσει των ευρημάτων, ο μέσος χρόνος απόκρισης των οδηγών στα φώτα φρένων ενός προπορευόμενου οχήματος είναι κοντά στο 1,25 sec. Παράλληλα, ο μέσος χρόνος αντίδρασης εφόσον «πεταχτεί» στη μέση του δρόμου είτε ένας περαστικός, είτε κάποιο ζώο, είναι μετά δυσκολίας 1,50 sec.
Εφόσον, λοιπόν, έχει κανείς στην κατοχή του ένα αυτοκίνητο που μπορεί να επιταχύνει στα 100 km/h σε μόλις ένα δευτερόλεπτο, πώς μπορεί να αποφύγει μια σύγκρουση; Και πώς μπορεί να επιτηρηθεί αυτό το φαινόμενο;
Μήπως, λοιπόν, πολεμάμε τον λάθος εχθρό;
[signoff]
Εσείς πάντως μην ξεχάσετε να γραφτείτε στις ειδοποιήσεις μας 
, ώστε να ενημερωθείτε πρώτοι για τις πιο HOT προσφορές της ημέρας και ακόμη περισσότερες στο κανάλι μου στο Telegram και κάντε Like & Share την σελίδα μας στο Facebook.
Θα χαρώ να βοηθήσω και να απαντήσω απορίες σας. Θα με βρείτε στο Messenger ως Unpackman Review. Αφήστε μου ένα σχόλιο στο βίντεο ή στείλετε μου ένα email στο unpackmanreview@gmail.com. Κάντε SUBSCRIBE και πατήστε την ειδοποίηση (
) στο κανάλι μου.
Unpackman
