Ο χρόνος για εμάς φαίνεται να κυλάει προς μία κατεύθυνση. Δεν βλέπουμε ποτέ ένα σπασμένο ποτήρι το οποίο θα πέσει στο πάτωμα να συναρμολογείται ξανά από μόνο του. Αλλά για τους φυσικούς, αυτό δεν είναι τόσο προφανές. Οι εξισώσεις που περιγράφουν την κίνηση λειτουργούν και προς τις δύο κατευθύνσεις του χρόνου.
Για παράδειγμα, ένα βίντεο ενός εκκρεμούς που αιωρείται θα φαινόταν το ίδιο αν το αναπαράγουμε ανάποδα. Όπως επισημαίνει το interestingengineering.com, βλέπουμε τον χρόνο ως μη αναστρέψιμο εξαιτίας ενός άλλου νόμου της φύσης, του δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής.
Πρόκειται για το νόμο που αναφέρει πως η αταξία σε ένα σύστημα πάντα αυξάνεται. Αν το σπασμένο γυαλί συναρμολογούνταν ξανά, η αταξία θα μειωνόταν. Ο ίδιος νόμος ισχύει και για τη γήρανση των υλικών. Όμως φυσικοί από το Darmstadt της Γερμανίας, ανακάλυψαν ότι αυτό δεν ισχύει και πως η κίνηση των μορίων σε ένα γυαλί ή πλαστικό μπορεί να αντιστραφεί στο χρόνο, αν το κοιτάξουμε από μια ειδική οπτική γωνία.
Το εσωτερικό ρολόι του γυαλιού!
Το γυαλί ή το πλαστικό αποτελείται από ένα δίκτυο μορίων. Αυτά τα μόρια κινούνται συνεχώς και αλλάζουν τη θέση τους. Αναζητούν πάντα μια κατάσταση χαμηλότερης ενέργειας, η οποία επηρεάζει τις ιδιότητες του υλικού με την πάροδο του χρόνου , εν ολίγοις το γυαλί γερνάει.
Αλλά αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει δισεκατομμύρια χρόνια για ορισμένα υλικά, όπως το γυαλί των παραθύρων. Η διαδικασία γήρανσης μπορεί να περιγραφεί με τον όρο υλικός χρόνος. Ας σκεφθούμε ότι το υλικό έχει ένα ρολόι, στη προκειμένη περίπτωση το γυαλί, που χτυπάει διαφορετικά από το ρολόι στον τοίχο. Ο υλικός χρόνος χτυπά πιο γρήγορα ή πιο αργά ανάλογα με το πόσο γρήγορα αναδιατάσσονται τα μόρια του υλικού.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι πρόκειται για μια ιδέα η οποία προτάθηκε πριν από περίπου 50 χρόνια, ωστόσο οι ερευνητές το έκαναν για πρώτη φορά στη πράξη μέσω της διεξαγωγής ενός πειράματος, μέσω της καταγραφής των κινήσεων των μορίων του υλικού.
Οι μικροσκοπικές κινήσεις των μορίων έπρεπε να καταγραφούν με μια πολύ ευαίσθητη κάμερα. Έριξαν ένα λέιζερ πάνω στο γυάλινο δείγμα και διαπίστωσαν ότι τα μόρια στο γυαλί σκόρπισαν το φως. Οι σκεδαζόμενες ακτίνες φωτός επικαλύφθηκαν και δημιούργησαν ένα τυχαίο μοτίβο φωτεινών και σκοτεινών σημείων στον αισθητήρα της κάμερας.
Χρησιμοποιώντας στατιστικές μεθόδους, μπόρεσαν να υπολογίσουν πώς άλλαζε το μοτίβο με την πάροδο του χρόνου. Αυτό τους είπε πόσο γρήγορα χτυπούσε το εσωτερικό ρολόι του υλικού. Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά. Με τη βοήθεια ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Roskilde στη Δανία, ανέλυσαν τις μοριακές κινήσεις όσον αφορά τον χρόνο του υλικού. Διαπίστωσαν ότι οι κινήσεις αυτές ήταν χρονικά αναστρέψιμες. Αυτό σημαίνει ότι θα έμοιαζαν ίδιες αν ο υλικός χρόνος έτρεχε προς τα πίσω, όπως το βίντεο με το εκκρεμές Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η γήρανση των υλικών μπορεί να αντιστραφεί, επισημαίνουν.
