Περίπου 1.200 έτη φωτός μακριά , οι επιστήμονες θεωρούν ότι υπάρχει ένας βραχώδης πλανήτης που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με την Γη
Παρότι μια περυσινή έρευνα υποστήριζε ότι ενδέχεται να υπάρχουν 300 εκατομμύρια πλανήτες στον γαλαξία μας που είναι «πιθανώς κατοικήσιμοι», νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, ανατρέπει αυτήν την άποψη.
Υποδηλώνεται ότι είναι πολύ πιο σπάνιο από ότι πιστεύαμε, να υπάρχουν σε «πιθανώς κατοικήσιμους» πλανήτες συνθήκες που μοιάζουν με αυτές της Γης. Ειδικότερα η νέα αυτή έρευνα επικεντρώνεται στη φωτοσύνθεση.
4.422 πλανήτες έχουν ανακαλυφθεί μέχρι στιγμής από αστρονόμους, αλλά μόνο μερικοί από αυτούς θεωρείται ότι ενδεχομένως είναι κατοικήσιμοι.
Δεδομένου ότι η φωτοσύνθεση αποτελεί κρίσιμο παράγοντα, για να είναι κατοικήσιμος ένας πλανήτης, σημαίνει ότι η ατμόσφαιρα που θα υπάρχει εκεί θα έχει ως βάση το οξυγόνο.
Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb (JWST), που πρόκειται να ξεκινήσει την λειτουργία του αργότερα μέσα στο 2021, θα είναι σε θέση να μελετήσει τις ατμόσφαιρες των έξω-πλανητών ενώ βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τα αστέρια τους. Το φως που έρχεται μέσα από την ατμόσφαιρά τους θα αποκαλύψει ποια αέρια περιέχουν. Ωστόσο, η φωτοσύνθεση απαιτεί νερό. Μόνο έξω-πλανήτες που έχουν τη σωστή θερμοκρασία – όχι πολύ ζέστη, όχι πολύ κρύο – θα μπορούσαν να επιτρέψουν να συμβεί κάτι τέτοιο στην επιφάνειά τους.
Πόσοι βραχώδεις έξω-πλανήτες μεγέθους κοντά σε αυτό της Γης βρίσκονται σε αυτήν τη λεγόμενη “Goldilock’s Zone”; Όχι πολλοί, όπως αναφέρεται στην έρευνα. Στην πραγματικότητα, ακόμα κι από τους έξω-πλανήτες που δεν είναι γνωστοί, θεωρητικά κανένας δεν έχει τις συνθήκες για να διατηρήσει μια βιόσφαιρα σαν τη Γη που τροφοδοτείται από τη φωτοσύνθεση.
Ωστόσο, η μελέτη ερεύνησε την ποσότητα ακτινοβολίας (ηλιοφάνειας) που κάθε υποσχόμενος εξω-πλανήτης λαμβάνει από το αστέρι του και αποκάλυψε έναν πλανήτη που φαίνεται να δέχεται αρκετή ηλιοφάνεια για να διατηρήσει μια βιόσφαιρα σαν της Γης. Ο λόγος για τον JWST – Kepler − 442b.
Τι γνωρίζουμε για τον Kepler-442b
Eίναι ένας βραχώδης πλανήτης με διπλάσια περίπου μάζα από τη Γη, ο Kepler-442b περιστρέφεται γύρω από ένα αρκετά θερμό πορτοκαλί νάνο-αστέρα περίπου 1.120 έτη φωτός μακριά στον αστερισμό της Λύρας.
Η ύπαρξή του ανακοινώθηκε το 2015 και ανακαλύφθηκε από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Kepler . Το τηλεσκόπιο σταμάτησε να λειτουργεί το 2018.
Aυτός ο εξω-πλανήτης απέχει περίπου τη μισή απόσταση από το αστέρι του, από ότι η Γη από τον Ήλιο. Χρειάζονται 112 ημέρες για να ολοκληρωθεί η τροχιά του αστέρα Kepler-442.
Παρ’ολα αυτά η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα αστέρια γύρω στη μισή θερμοκρασία του Ήλιου μας δεν μπορούν να διατηρήσουν βιόσφαιρα σαν της Γης, επειδή δεν παρέχουν αρκετή ενέργεια στο σωστό εύρος μήκους κύματος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η φωτοσύνθεση θα ήταν αδύνατη, αλλά δεν θα υπήρχε αρκετή φυτική ζωή στον πλανήτη για να διατηρήσει μια γήινη βιόσφαιρα
[signoff]
