Κάθε φορά που το Netflix ανεβάζει μια σειρά ή μια ταινία που μου αρέσει, νιώθω ενθουσιασμένος. Ο βασικός λόγος που ενθουσιάζομαι δεν είναι μόνο ότι μου άρεσε η ταινία αλλά το γεγονός ότι συμμετέχω στη χρηματοδότηση του προϊόντος που καταναλώνω.
Γιατί όσοι πληρώνουμε το Netflix αυτό ακριβώς κάνουμε: χρηματοδοτούμε το προϊόν που καταναλώνουμε αλλά και τον τρόπο που το καταναλώνουμε. Η μοναδική πλατφόρμα που πληρώνουμε χωρίς να το επιλέγουμε είναι η ΕΡΤ αλλά και η ΕΡΤ κατάλαβε τι σημαίνει νέα εποχή και προσπαθεί (θα πρέπει βέβαια να προσπαθήσει ακόμα περισσότερο) να μας επιστρέψει σε προϊόν τα χρήματα που καταβάλλουμε – το Ertflix είναι μια πολύ σωστή κίνηση προς αυτήν την κατεύθυνση.
Επιστρέφω στο Netflix (προφανώς υπάρχουν και άλλες πλατφόρμες αλλά στη χώρα μας είναι ιδιαίτερα δημοφιλής) για να απαριθμήσω τι κερδίζουμε όταν πληρώνουμε συνδρομή.
1. Γλιτώνουμε από τις διαφημίσεις που μας διαλύουν καθώς μια ταινία 90 λεπτών μας στοιχίζει 2,5 ώρες. Που σημαίνει ότι χαρίζουμε –χωρίς να το επιλέγουμε– το 1/8 ενός συνηθισμένου μεροκάματου. Ναι, αυτό συμβαίνει στα ελεύθερα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια καθώς όταν κάτι είναι τσάμπα –όπως το facebook π.χ.– να ξέρετε ότι κάπως το πληρώνουμε. Την ιδιωτική ελεύθερη τηλεόραση την πληρώνουμε με τον χρόνο που δίνουμε στις διαφημίσεις περιμένοντας να συνεχιστεί η ταινία ή γενικά το πρόγραμμα που παρακολουθούμε –και το Facebook με τα προσωπικά μας δεδομένα.
2. Απολαμβάνουμε καλύτερο προϊόν. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε πράγμα που ανεβάζει στο Netflix μας αρέσει. Όπως όλα και αυτό λειτουργεί δημοκρατικά και είναι λογικό να ανεβάζει και πολλές σαπουνόπερες – και γιατί όχι αφού τελικά όλοι βλέπουμε κάποιο στιλ σαπουνόπερας. Όμως προσωπικά νιώθω χαρούμενος που ξέρω ότι έχω χρηματοδοτήσει ένα ντοκιμαντέρ όπως το «Ο δάσκαλός μου, το χταπόδι», μια ταινία όπως «Η μπαλάντα του Μπάστερ Σκραγκς» των αδελφων Κοέν και μια σειρά όπως το «Spy» ή το πολύ δημοφιλές τελευταία «Το Γκαμπί της βασίλισσας». Ναι, υπάρχουν και ντοκιμαντέρ που έχουν αμφίβολη επιστημονική βάση αλλά αυτά συμβαίνουν σε ό,τι λειτουργεί δημοκρατικά. Επίσης το μεγάλο μπάτζετ του δίνει τη δυνατότητα να δημιουργεί προϊόντα που απευθύνονται σε κοινό που η ελεύθερη τηλεόραση δεν μπορεί για πολλούς λόγους. Π.χ. σειρές με αναπαλαιώσεις αυτοκινήτων (τις λατρεύω), ή πλούσιο ομοφυλοφιλικό περιεχόμενο. Φανταστείτε τι τύχη θα είχαν ανάλογα προϊόντα σε μη συνδρομητική τηλεοπτική πλατφόρμα.
3. Έχει αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τηλεόραση. Διαλέγουμε τι θα δούμε, πότε θα το δούμε και πού θα το δούμε (σε τόπο και συσκευή) και μας δίνει τη δυνατότητα πιο αποδοτικής διαμόρφωσης του προγράμματός μας. Δηλαδή μας επιτρέπει να διαχειριστούμε καλύτερα ό,τι πιο ακριβό έχουμε: τον χρόνο μας. Κατά τη γνώμη μου αυτή είναι η βασική αιτία επιτυχίας της πλατφόρμας streaming.
Το Netflix είναι ακόμα ένα πρόσωπο της (ψηφιακής) παγκοσμιοποίησης. Αν καταβάλεις ένα μικρό ποσό βλέπεις ένα προϊόν ό,τι ώρα θες, όπου θες, όπως θες, και τελικά είναι τόσο υπέροχο που έχεις γίνει και εσύ χρηματοδότης των αδελφών Κοέν και άλλων δημιουργών που θαυμάζεις.
[signoff]
