Δύο μεγάλα αστρονομικά ερευνητικά προγράμματα ένωσαν τις δυνάμεις τους για να λύσουν ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του γαλαξία μας, αυτό του πού πήγαν όλα τα υπολείμματα από τις supernova.
Τα EMU και PEGASUS συνδύασαν τις παρατηρήσεις τους από τα δύο κορυφαία ραδιοτηλεσκόπια της Αυστραλίας, το ASKAP και Parkes για να απαντήσουν στο ερώτημα.
Τα υπολείμματα μίας supernova είναι ένα επεκτεινόμενο νέφος αερίων και σκόνης που απομένει από το βίαιο θάνατο του άστρου μετά την έκρηξή του. Αλλά ο αριθμός των υπολειμμάτων supernova που έχουν ανιχνεύσει οι επιστήμονες έως τώρα με τα ραδιοτηλεσκόπια είναι υπερβολικά χαμηλός.
Σύμφωνα με τα ευρήματα των τηλεσκοπίων, από εκεί που είχαν βρεθεί μόνο 7 υπολείμματα supernova, τώρα βρέθηκαν πάνω από 20 νέα πιθανά υπολείμματα.
Στο ερώτημα γιατί τα βλέπουμε τώρα, ενώ δεν μπορούσαμε πιο πριν, οι επιστήμονες εξετάζουν περίπου 40 εκατομμύρια νέους μακρινούς γαλαξίες και υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες προκειμένου να βρουν απάντηση.
Το τηλεσκόπιο ASKAP, διαθέτει 36 μικρότερα πιάτα των 12 μέτρων σε μία απόσταση έξι χιλιομέτρων μεταξύ τους, μετατρέποντάς το ουσιαστικά σε ένα μεγάλο τηλεσκόπιο των 6 χιλιομέτρων. Αυτό δίνει στο ASKAP καλή ανάλυση, αλλά το κάνει να χάνει εκπομπές ραδιοκυμάτων σε μεγαλύτερες κλίμακες.
Για να συμπληρωθούν οι ελλιπείς πληροφορίες, οι ερευνητές συνδύασαν τα δεδομένα του PEGASUS project, το οποίο χρησιμοποιεί ένα από τα μεγαλύτερα ραδιοτηλεσκόπια ενός πιάτου στη Γη. Το τηλεσκόπιο Parkes/Murriyang έχει διάμετρο 64 μέτρων, αλλά ακόμα και με αυτό το μέγεθος προσφέρει χαμηλή ανάλυση. Ο συνδυασμός των δύο συμπλήρωσε τα κενά τους και έδωσε την καλύτερης ανάλυσης εικόνα σε αυτό το κομμάτι του γαλαξία μας.
Οι επιστήμονες εκτιμούν πως μπορεί να υπάρχουν 1.500 ή περισσότερα νέα υπολείμματα supernova που περιμένουν να ανακαλυφθούν.
