Ένας τεράστιος πυθμένας ωκεανού πιθανότατα περιβάλλει μεγάλο μέρος – αν όχι όλο – τον πυρήνα της Γης σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση « Science Advances». Αυτό το λεπτό, πυκνό στρώμα βρίσκεται περίπου 3.200 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης, μεταξύ του πυρήνα και του μανδύα, του μεσαίου στρώματος του πλανήτη μας. Το στρώμα αυτό μπορεί να καλύπτει ολόκληρο το όριο πυρήνα-μανδύα σύμφωνα τους ερευνητές με επικεφαλής την Σαμάνθα Χάνσεν καθηγήτρια του τμήματος Γεωλογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα.
Για να μελετήσουν το εσωτερικό της Γης, οι σεισμολόγοι μετρούν τα σεισμικά κύματα που μεγεθύνονται καθώς κινούνται μέσα στον πλανήτη και μετά επιστρέφουν στην επιφάνεια του. Βλέποντας πώς αλλάζουν αυτά τα κύματα αφού περάσουν μέσα από τις διαφορετικές δομές μέσα στη Γη, οι ερευνητές μπορούν να κάνουν χαρτογραφήσεις του εσωτερικού της Γης ακόμη και στα μεγαλύτερα βάθη της. Προηγούμενη έρευνα εντόπισε μια χούφτα απομονωμένων θυλάκων με πυκνό ωκεάνιο φλοιό κοντά στον πυρήνα. Αυτοί οι θύλακες ονομάζονται δομές ζώνης εξαιρετικά χαμηλής ταχύτητας (ULVZs) επειδή τα σεισμικά κύματα ταξιδεύουν πολύ αργά μέσα από αυτά. «Μόλις το 20% των UVLZs είχε γίνει εφικτό να ερευνηθεί και φαίνεται ότι αυτό το μη ομαλό υλικό καλύπτει ολόκληρο τον πυρήνα» λέει η Χάνσεν.
Αυτό το αρχαίο ωκεάνιο στρώμα πιθανότατα αναπτύχθηκε όταν οι τεκτονικές πλάκες της Γης μετατοπίστηκαν, προκαλώντας τη μεταφορά ωκεάνιου υλικού στο εσωτερικό του πλανήτη σε ζώνες υποβύθισης, τις περιοχές όπου δύο πλάκες συγκρούονται και αναγκάζουν τη μία να βυθιστεί κάτω από την άλλη. Με την πάροδο του χρόνου, «συσσωρεύσεις βυθισμένου ωκεάνιου υλικού συγκεντρώνονται κατά μήκος του ορίου πυρήνα-μανδύα και ωθούνται από το βράχο που ρέει αργά στον μανδύα» αναφέρουν οι ερευνητές. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα πρόσφατα ανιχνευμένα ULVZs είναι ουσιαστικά «υπόγεια βουνά» που επιτρέπουν τη διαφυγή της θερμότητας από τον λιωμένο πυρήνα της Γης.
