Η σκληρή ιαπωνική «μαφία» βοήθησε να δημιουργηθεί το πιο διάσημο βίντεο παιχνίδι όλων των εποχών.
Η ιαπωνική μαφία είχε απλώσει τα πλοκάμια της από τη Nintendo μέχρι και τη Namco από την αρχή. Μία νύχτα του Νοεμβρίου του 1990 στο Κιότο, ένα κομβόι φορτηγών ήταν φορτωμένο με ένα πολύ πολύτιμο φορτίο. Αυτό το φορτίο θα επηρέαζε ολόκληρες γενιές ανθρώπων.
Τα φορτηγά ξεφορτώθηκαν ένα προς ένα μέσα στη νύχτα με πολύ προσοχή σε μία επιχείρηση που την ονόμασαν Operation Midnight Shipping.
Ο κατασκευαστής του φορτίου έπρεπε να δράσει μυστικά. Είχε πάρει χαμπάρι πως η Ιαπωνική μαφία ή αλλιώς Yakuza είχε βάλει στο μάτι το φορτίο έτσι ώστε να το πουλήσει στους δικούς της πελάτες.
Και ποιο ήταν τελικά εκείνο το μυστικό φορτίο;
Χιλιάδες κονσόλες Super Nintendo. Κονσόλες που το Ιαπωνικό κοινό περίμενε εν βρασμώ.
Τα πακέτα έφτασαν τον προορισμό τους αλλά η yakuza δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Η Ιαπωνική μαφία προ αρχαιοτάτων χρόνων ήταν άμεσα συνδεδεμένη με την βιομηχανία των παιγνίων σε ολόκληρη την Ιαπωνία.
To 1889 ο Fusajiro Yamauchi, ιδρυτής της Nintendo Koppai, ξεκίνησε την ταπεινή του επιχείρηση κατασκευάζοντας hanafuda, μικροσκοπικές κάρτες φτιαγμένες από ξύλο μουριάς και βαμμένες με περίτεχνο τρόπο. Μέχρι το 1960 τα hanafuda ήταν η κύρια εμπορική δραστηριότητα της εταιρίας, μέχρι που η Nintendo μπήκε στην αγορά των ξενοδοχείων και των ταξί.
Τελικά τα παιχνίδια και τα ηλεκτρονικά έγιναν η κύρια ασχολία της Nintendo, οδηγώντας την εκεί που είναι σήμερα.
Η yakuza έγινε κύριος πελάτης της Nintendo μιας και οι κάρτες hanafuda είχαν ζήτηση στα καζίνο της ιαπωνικής φατρίας.
«Η Nintendo δεν θα υπήρχε σήμερα χωρίς τη yakuza και τις χαρτοπαιχτικές λέσχες» λέει ο συγγραφέας του βιβλίου Super Mario: How Nintendo Conquered America, Jeff Ryan.
«Τα καζίνο της yakuza κατέστρεφαν μετά από κάθε παιχνίδι τις κάρτες για λόγους ασφάλειας, οπότε πάντα υπήρχε η ανάγκη για νέες κάρτες» λέει ο Ryan.
Τη δεκαετία του 1970 τα arcade machines έκαναν θραύση στην Αμερικάνικη αγορά και πολύ σύντομα έγινε μία γιγαντιαία επιχείρηση σε όλο τον κόσμο, με την Atari να έχει κάνει τρομερή επιτυχία με τα παιχνίδια Pong και Breakout. Η Atari συνεργάστηκε με τη Namco κι έτσι ξεκίνησαν να βγάζουν τα οriginal «ηλεκτρονικά» που όλοι ξέρουμε, ναι εκείνα με τα κέρματα.
Υπήρχαν όμως και οι «μαϊμούδες». Ποιος τις προμήθευε στην αγορά;
Μα ποιος άλλος; Η yakuza. Με τους δικούς της «τεχνικούς» έφτιαχνε κονσόλες μαϊμούδες κι έτσι έβγαζε τεράστια ποσά.
«Δεν ήταν πως έβλεπες τύπους με τατουάζ και κομμένα δάχτυλα να χακάρουν τα μηχανάκια της Namco…ήταν απλοί εργάτες από τα εργοστάσια τους οποίους και λάδωνε η yakuza για να τους φτιάχνει τα δικά τους μηχανήματα. Αλλά φυσικά, όπως και με τα ρολόγια μαϊμούδες της Rolex, ήταν παράνομα» λέει ο Steven Kent, συγγραφέας του The Ultimate History of Video Games.
Ο ιδιοκτήτης της Namco, Masaya Nakamura, μόλις παρατήρησε την παράνομη κυκλοφορία των παιχνιδιών του σε αλλοιωμένη μορφή, παραλίγο να κάνει συμφωνία με την ίδια τη yakuza και η ιαπωνική μαφία με τη σειρά της του υποσχέθηκε πως θα «φρόντιζε» να μην υπάρχει στην αγορά άλλος ανταγωνιστής.
Τελικά ο Nakamura αρνήθηκε την πρόταση της μαφίας κι έτσι εμπνεύστηκε το πιο διάσημο arcade παιχνίδι όλων των εποχών, το Pac Man.
Και να τελικά που η yakuza έκανε κάτι καλό, χωρίς βέβαια να το θέλει.
[signoff]
