Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που χρησιμοποιούμε το Internet, με αναθεώρηση του πρώτου νόμου της ιστορίας που λειτουργεί ως νομική ασπίδα των τεχνολογικών κολοσσών. Αντ’ αυτού, είπε πως δεν καταλαβαίνει το Internet και πέταξε το ‘μπαλάκι’ στο Κογκρέσο.
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ είχε την ευκαιρία να ανανεώσει τις “26 λέξεις που δημιούργησαν το Internet”, με τρόπο που μην αποτελεί νομική ασπίδα για τους τεχνολογικούς κολοσσού και να αρχίσουν αυτοί να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, για όσα συμβαίνουν και ‘υπάρχουν’ στις πλατφόρμες τους.
Οι δυο υποθέσεις είχαν στο επίκεντρο το νόμο κατά της τρομοκρατίας, μα πρωτίστως τον πρώτο νόμο που προέκυψε ποτέ για το διαδίκτυο, γνωστό ως Section 230.
Αυτός αναφέρει “’ουδείς πάροχος ή χρήστης διαδραστικής υπηρεσίας υπολογιστή θα αντιμετωπίζεται ως ο εκδότης ή ο εκφωνητής της πληροφορίας που παρέχει από άλλον πάροχο περιεχομένου πληροφοριών”.
Τι αποφάσισε το Ανώτατο Δικαστήριο;
Πως δεν έχει ιδέα για το αντικείμενο που δικάζει. Ή όπως έγραψε το Wired “το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έδειξε πως δεν καταλαβαίνει το Internet”, την πρώτη φορά που ασχολήθηκε μαζί του.
Η εκ των δικαστών Elena Kagan είπε χαρακτηριστικά πως “είμαστε δικαστήριο. Δεν ξέρουμε πραγματικά πολλά για αυτά τα πράγματα. Δεν είμαστε ακριβώς, οι εννέα μεγαλύτεροι εξπέρ του διαδικτύου” κι έτσι ‘κλώτσησαν’ την μπάλα άουτ.
Τι προηγήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο
Στις 21/2 οι δικαστές άκουσαν προφορικά επιχειρήματα στην υπόθεση Gonzalez κατά Google, μια υπόθεση που ασκήθηκε από τον Reynaldo Gonzalez, του οποίου η κόρη σκοτώθηκε σε τρομοκρατική επίθεση του ISIS, το 2015 στο Παρίσι.
Ο κύριος Gonzalez ισχυρίστηκε ότι ο αλγόριθμος του YouTube βοήθησε στην επίθεση, προτείνοντας βίντεο στρατολόγησης της ομάδας σε άτομα που θα ήταν πιο ευαίσθητα στο μήνυμά τους.
Εστίασε στην αποτυχία των social networks να αντιμετωπίσουν το εξτρεμιστικό περιεχόμενο και μήνυσε βάσει ομοσπονδιακού νόμου που λέγεται “Αντιτρομοκρατικός Νόμος” του 1990. Επιτρέπει σε συγγενείς θυμάτων τρομοκρατικών ενεργειών να ασκούν αξιώσεις κύριας και δευτερεύουσας ευθύνης, έναντι οποιασδήποτε οντότητας που βοήθησε σε μια πράξη της τρομοκρατίας.
Η έκβαση της υπόθεσης θα μπορούσε να κρίνει το μέλλον των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης παγκοσμίως.
Στο επίκεντρο ήταν το ερώτημα εάν οι εταιρείες τεχνολογίας θα πρέπει να θεωρηθούν υπεύθυνες για επιβλαβές περιεχόμενο που δημοσιεύεται στις πλατφόρμες τους από τους χρήστες τους. Από αυτό τους προστατεύει το Section 230 που κυκλοφορεί και ως ο θεμέλιος λίθος της ελευθερίας του λόγου στο διαδίκτυο.
Η αλήθεια είναι πως οι πολιτικοί στις ΗΠΑ έχουν χρησιμοποιήσει πολλές φορές τον πρώτο νόμο του διαδικτύου (εφαρμόστηκε το 1996) για τους δικούς τους σκοπούς -και το γενικότερο έλεγχο όσων συμβαίνουν στο Internet.
Και σίγουρα οι πλατφόρμες είχαν δώσει πολλά δικαιώματα, για να επιτρέψουν τις παρεμβάσεις, όπως επέτρεπαν ρητορικές μίσους και υποκίνηση βίας “που δημιούργησαν προβλήματα στον πραγματικό κόσμο, όπως μια γενοκτονία στη Μιανμάρ έως τις δολοφονίες στην Αιθιοπία και μια απόπειρα πραξικοπήματος στη Βραζιλία”.
Σε ό,τι αφορά το Gonzalez vs Google, τα κατώτερα δικαστήρια είχαν απορρίψει την αμφισβήτηση του Section 230, με τα προφορικά επιχειρήματα ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου να διαρκούν κοντά 3 ώρες, να αφορούν περίπλοκους αλγόριθμους, αναδυόμενα pop ups, τεχνητή νοημοσύνη και άλλα σχετικά και οι δικαστές να ‘χάνονται’ από τα πρώτα λεπτά.
Απευθυνόμενη στον δικηγόρο της οικογένειας Gonzalez, η δικαστής Kagan είπε πως “υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα σχετικά με το να πάμε με τον τρόπο που θα θέλατε να πάμε, εν μέρει λόγω της δυσκολίας να τραβήξουμε γραμμές σε αυτήν την περιοχή και ακριβώς λόγω του γεγονότος ότι, μόλις πάμε μαζί σας, ξαφνικά “διαπιστώνετε ότι η Google δεν προστατεύεται.
“Και ίσως το Κογκρέσο θα έπρεπε να θέλει αυτό το σύστημα, αλλά αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να κάνει το Κογκρέσο και όχι το δικαστήριο;”
Ο δικαστής Brett Kavanaugh σημείωσε ότι τις δεκαετίες από τη θέσπιση του Section 230, τα εφετεία ερμήνευσαν τον νόμο ώστε να παρέχουν ευρεία προστασία στις εταιρείες του Internet.
Ανέφερε προειδοποιήσεις από τους υποστηρικτές της Google ότι μια απόφαση που περιορίζει την ασυλία του Section 230 θα μπορούσε να καταστρέψει την ψηφιακή οικονομία και να ανατρέψει το διαδίκτυο.
“Αυτές είναι σοβαρές ανησυχίες, και ανησυχίες που το Κογκρέσο, αν έριχνε μια ματιά σε αυτό και προσπαθήσει να φτιάξει κάτι σύμφωνα με αυτά που λέτε, θα μπορούσε να εξηγήσει. Δεν είμαστε εξοπλισμένοι για να κρίνουμε”.
Οι Kagan και Kavanaugh εξέφρασαν την ανησυχία ότι μια απόφαση υπέρ της οικογένειας Gonzalez που περιορίζει την εμβέλεια του Section 230, θα μπορούσε να ανοίξει την πόρτα σε μια πλημμύρα δικαστικών διαμάχεων.
Σε πολλά σημεία, φιλελεύθεροι και συντηρητικοί δικαστές εξέφρασαν τη σύγχυση τους για τα επιχειρήματα του δικηγόρου της οικογενείας Gonzalez, Eric Schnapper και αρκετές ομολόγησαν πως δεν καταλαβαίνουν τι ακούν.
Η δικηγόρος της Google, Lisa Blatt επισήμανε ότι το Section 230 “δημιούργησε το σημερινό διαδίκτυο επειδή το Κογκρέσο έκανε αυτή την επιλογή για να σταματήσει οι αγωγές να καταπνίγουν το Internet στην αρχή του.
To να εκτίθενται οι ιστοσελίδες στις ευθύνες για σιωπηρή σύσταση τρίτων στο περιεχόμενο, είναι κάτι που αψηφά το Section 230 και απειλεί το σημερινό διαδίκτυο”.
