Η τέχνη του παρελθόντος δεν μπορεί —ή τουλάχιστον δεν πρέπει— να κριθεί με βάση τα σημερινά πολιτιστικά πρότυπα. Ωστόσο, οι μεταγενέστερες μεταφορές υλικού υπόκεινται σε οποιονδήποτε νέο τόνο θεωρεί κατάλληλο ο δημιουργός εκείνη στιγμή. Η αυθεντική ιστορία της Calliope – της νεότερης μούσας, πρώην σύζυγο του Morpheus και μητέρα του Orpheus – δεν είναι καλή με τη θεά. Ούτε το νεότερο επεισόδιο του Netflix στη διασκευή του “The Sandman”, αλλά ο δημιουργός Neil Gaiman, οι showrunner Allan Heinberg και David S. Goyer και η συγγραφέας του “Calliope,” Catherine Smyth-McMullen, έκαναν μερικές πολύ σημαντικές βασικές αλλαγές όσον αφορά το κεφάλαιο της, ενώ επίσης κατά κάποιο τρόπο δεν το αλλάζουν σχεδόν καθόλου.
Οι ιστορίες που επικεντρώνονται στον βιασμό συχνά αφορούν περισσότερο την εκμετάλλευση παρά την εξερεύνηση. Οι γραφικές σκηνές βιασμού έχουν χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για εκδίκηση χωρίς ίχνος σκέψης για το πόσο ισχυρή μπορεί να είναι η τέχνη του υπονοούμενου για δεκαετίες. Ο σκοπός (η εκδίκηση, είτε πρόκειται για θύμα είτε για τον σωτήρα) χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τα μέσα (την εκμετάλλευση γυναικείων σωμάτων χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το θέμα), αλλά πολύ σπάνια προσθέτει πραγματικά στην εν λόγω ιστορία.
Η ιστορία της Calliope στο κόμικ λέγεται χωρίς περικοπές, αλλά σε διαφορετική στιγμή και σε διαφορετικό μέσο. (Σε ένα graphic novel, είναι εύκολο να έχουμε ένα μόνο πλαίσιο που να απεικονίζει ξεκάθαρα τον βιασμό, ενώ τεχνικά δεν δείχνει τίποτα.) Η μούσα δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα θύμα που πρέπει να σωθεί από τον Morpheus για να φανεί η ανάπτυξη του χαρακτήρα μετά τον δικό του εγκλεισμό. Η Calliope δείχνει έλεος στον Richard Madoc με τον ίδιο τρόπο που κάνει στο επεισόδιο, αλλά αυτό είναι ουσιαστικά το τέλος του κεφαλαίου. Όχι μόνο μια τέτοια ιστορία δεν θα περνούσε 30 χρόνια αργότερα, αλλά ο Gaiman είναι ένας εντελώς διαφορετικός άνθρωπος από ό,τι ήταν δεκαετίες πριν. Καθώς ο χρόνος προχωρά, μαθαίνουμε και προσαρμοζόμαστε και αλλάζουμε τις προοπτικές μας με βάση τις νέες πληροφορίες που δίνονται. Η Smyth-McMullen είχε την ευθύνη να αλλάξει την ιστορία ανάλογα και στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων με τη βοήθεια της σκηνοθέτιδας Louise Hooper.
Η πρώτη από αυτές τις αλλαγές δεν ανήκει στην Calliope (Melissanthi Mahut), αλλά στον Richard Madoc (Arthur Darvill). Στο graphic novel, ο Madoc είναι ήδη ένας απελπισμένος άνθρωπος πρόθυμος να πάρει αυτό που θέλει από τη μούσα κάνοντας ό,τι χρειαστεί. Αλλά στο “The Sandman” του Netflix, τον βλέπουμε να πέφτει σιγά σιγά στην απελπισία του. “Όχι όλοι μας”, λέει ο Madoc στην Calliope όταν του λέει ότι οι συγγραφείς είναι ψεύτες. Προσπαθεί να τη γοητεύσει με λόγια και δώρα πριν κι αυτός χρησιμοποιήσει πιο βίαιους τρόπους.
Αυτό είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται όχι υπέρ του, αλλά για να δείξει ότι ακόμη και οι πιο καλοί άντρες μπορούν να κάνουν τα πιο ανείπωτα πράγματα και βρίσκουν τρόπο να δικαιολογήσουν αυτό που είναι πρόθυμοι να πάρουν από τις γυναίκες. Η Calliope υπονοεί ότι θα του δώσει ό,τι θέλει αν την ελευθερώσει, αλλά παρά την επιμονή του Madoc για το αντίθετο, την βλέπει σαν κτήμα του.
Ο Madoc τη βιάζει και επιστρέφει στον υπολογιστή του για να βγάλει το δεύτερο μυθιστόρημά του, αλλά εδώ έρχεται η τέχνη του υπονοούμενου: Αντί να δείξουν την πράξη όπως στο graphic novel, η ομάδα πίσω από το “The Sandman” του Netflix επέλεξε να αφήσουν τα πάντα να εννοηθούν σε ένα χτύπημα στη πόρτα, ένα κέρσορα που αναβοσβήνει και μια κηλίδα αίματος στο μάγουλο του Madoc. Δεν υπάρχουν κραυγές, δεν ικετεύει για έλεος, απλά ένα μοναδικό χτύπημα για να φανεί τι έκλεψε και ότι πολέμησε.
Εδώ έρχεται ο Morpheus (Tom Sturridge). Πρώην εραστής, και, ίσως το πιο σημαντικό στο σημερινό πλαίσιο – πρώην απαίσιος τύπς με τάση για σκληρότητα. Ενώ οι πιο σκοτεινές μέρες του Dream επισημαίνονται μόνο από το κελί της Nada στην κόλαση, όπως η συμπεριφορά του προς τη Lucienne και η αδιαφορία του για τις επιθυμίες του Gault ως ζωντανό πλάσμα στη σειρά, μαθαίνουμε γρήγορα από τις απαντήσεις της Calliope τόσο στις Fates όσο και στον Dream ότι περιμένει το πιο σκληρή εκδοχή του πρώην συζύγου της όταν τον καλεί.
Το graphic novel παρουσιάζει έναν πιο ψυχρό Dream, αλλά εξοργισμένο από τη φυλάκιση της Calliope. Εδώ, όμως, ο Morpheus κρατάει (το μεγαλύτερο μέρος) της ψυχρότητάς του για τον Madoc. Όταν οι πρώην εραστές συναντιούνται, δεν είναι απόμακρος, αλλά ευγενικός. Ο Βασιλιάς των Ονείρων συγκρατεί την οργή του για τον Madoc και αντ’ αυτού ρωτά “επέτρεψε μου να σε βοηθήσω, παρακαλώ”. Η μικρή χειρονομία δεν προορίζεται ως αφηγηματική κοινοτοπία, αλλά ως ένας τρόπος για να επιστρέψει στην Calliope ένα μικρό κομμάτι της αυτονομίας της.
Ο άνθρωπος που είπε στην Calliope “είσαι δική μου. Σύμφωνα με τον νόμο. Ο Θεός των Ονείρων δεν μπορεί να σε σώσει”, μαθαίνει πολύ γρήγορα πόσο αναληθές είναι αυτό. Αυτό που έχει σημασία είναι η απόφαση της Calliope να τον απελευθερώσει και η επιλογή του Morpheus να τιμήσει αυτήν την απόφαση.
Και πάλι, η Calliope ανακτά ένα κομμάτι του εαυτού της – της ελευθερίας της επιλογής. Και, ενώ το κόμικ ουσιαστικά τελειώνει με αυτή την επιθυμία και την απορριφθείσα πρόοδό της για πιθανή επίσκεψη στο Dreaming για να δει τον πρώην σύζυγό της στο μέλλον, το “Sandman” συνεχίζει λίγο παραπάνω. Όταν ρωτήθηκε τι θα κάνει τώρα, η μούσα λέει στον Βασιλιά των Ονείρων ότι θα βοηθήσει να εμπνεύσει τους θνητούς, ώστε τέτοιες ενέργειες να σταματήσουν να συμβαίνουν τόσο συχνά και ίσως κάποια μέρα να σταματήσουν για πάντα. Μιλάει για τις ελπίδες της να ξαναγράψει τους νόμους που την έφεραν σε αυτήν την θέση, “νόμοι που γράφτηκαν πριν από πολύ καιρό και στους οποίους οι αδερφές μου και εγώ δεν είχαμε λόγο”.
Η τελευταία σκηνή δεν είναι ένας βλοσυρός Dream, αλλά της ελευθερίας της Calliope. Λειτουργεί ως μια τελευταία υπενθύμιση ότι η μικρότερη αλλαγή μπορεί να αλλάξει ολόκληρο τον τόνο ενός κεφαλαίου. Κάθε πτυχή της αρχικής ιστορίας του Gaiman παρουσιάζεται στη τηλεοπτικη μεταφορά, αλλά είναι ανανεώνεται στην απόφασή της να εξερευνήσει αντί να την εκμεταλλευτεί και επισημαίνει τι μπορούν να κάνουν 30 χρόνια ακούγοντας και μαθαίνοντας από τους γύρω σου για να εμπλουτίσουν μια ιστορία.
Ο Dream δεν διώχνει μακριά εντελώς την Calliope όπως κάνει στο κόμικ όταν ρωτά αν μπορεί να τον επισκεφτεί στο βασίλειό του, οπότε ελπίζουμε να ξαναδούμε την μούσα, αν συνεχιστεί η σειρά.
