Δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ονειρευτεί -έστω μια φορά- τον εαυτό του, να κάθεται αραχτός, να μην κάνει τίποτα και να πληρώνεται.
Ο 38χρονος Ιάπωνας, Shoji Morimoto έκανε πραγματικότητα αυτό το όραμα. Από όταν ‘έστησε’ την επιχείρηση του έβρισκε πελάτες, αλλά μετά το ξέσπασμα της πανδημίας η ζήτηση εκτοξεύθηκαν στα ύψη.
Δεν είπαμε όμως, τι ακριβώς κάνει ο Morimoto στο Τόκιο, πόλη 37 εκατομμυρίων κατοίκων με πολύ έντονα προβλήματα αποξένωσης και μοναξιάς.
Ο γνωστός ως ‘rental-san’ παίρνει 85 ευρώ για κάθε ‘συνεδρία’. Μπορεί να αφορά τη συνοδεία του πελάτη του
- σε ένα εστιατόριο, σε ένα γήπεδο, σε μια δραστηριότητα, σε μια εκδήλωση -ή όπου αλλού δεν θέλει να πάει μόνος/μόνη ο άνθρωπος που τον πληρώνει
- σε ένα σταθμό τρένου -για να κουνήσει το μαντήλι
- στην είσοδο εμπορικού κέντρου (όπου σταματούν πολλοί, όταν δεν έχουν παρέα, γιατί ντρέπονται)
- σε παιχνίδια με παρέα ‘στην οποία λείπει ο τέταρτος παίκτης’
- σε υπογραφή διαζυγίου
- σε βόλτα στο πάρκο -για να πιάσει ο πελάτης πεταλούδες
- σε έναν καφέ με ανθρώπους που δουλεύουν στο υγειονομικό σύστημα και εν καιρώ πανδημίας είναι εξοντωμένοι και θέλουν να τα πουν κάπου να ξεσκάσουν.
Προφανώς στα γεύματα ή τις εκδρομές, τα εξτρά έξοδα τα καλύπτει ο πελάτης. Τις ώρες που περνάει με άλλους, δεν εμπλέκεται σε συζητήσεις. Δίνει μόνο απλές απαντήσεις (ναι, όχι, ίσως κλπ).
Προσέχει σπίτια, όταν οι ιδιοκτήτες είναι διακοπές “και γενικά δεν μπορώ να κάνω τίποτα, πέραν απλών πραγμάτων”.
Πώς του ήλθε η έμπνευση
Στη χώρα που το να μην κάνεις κάτι, όλη μέρα θεωρείται ασέβεια προς την ύπαρξη σου (και ασέβεια προς την κοινωνία να μην είσαι παντρεμένος, με παιδιά έως τα 30), ο πτυχιούχος φυσικός (σπούδασε στο Osaka University -όπου δεν μπαίνει εύκολα κάποιος), ο οποίος είναι παντρεμένος και πατέρας ενός αγοριού, είχε δουλειά γραφείου. Αλλά παραιτήθηκε. Ένιωθε άχρηστος -μετά τα άπειρα ‘δεν κάνεις τίποτα’ των προϊσταμένων του, γεγονός που οδήγησε σε κατακρήμνισμα της αυτοπεποίθησης του και κρίσεις άγχους.
Τον Ιούνιο του 2018 πόσταρε στο Twitter το μήνυμα που ανέφερε “προσφέρω τον εαυτό μου προς ενοικίαση, ως άνθρωπος που δεν κάνει τίποτα”. Τώρα έχει ικανοποιήσει περισσότερα από 4.000 αιτήματα και έχει 245.000 followers, έχει δημοσιεύσει βιβλία για την επιλογή καριέρας (να συνοδεύει ανθρώπους που απλά δεν θέλουν να είναι μόνοι) και η ιστορία του έγινε σενάριο τηλεοπτικής σειράς.
Στην αρχή δεν χρέωνε την παρέα του. Το έκανε όταν χρειάστηκε να διαχειριστεί τον όγκο των αιτημάτων που είχε και να ξεφορτωθεί όσους έκαναν πλάκα, με τον τρόπο που είχε αποφασίσει να χρησιμοποιήσει το χρόνο του.
Κάθε μέρα ‘βλέπει’ 3 με τέσσερις πελάτες που στην πλειοψηφία βαριούνται ή νιώθουν πολύ μόνοι ή απλά θέλουν κάποιον να τους ακούσει.
Όπως λέει, η επιτυχία του οφείλεται στο εξής γεγονός: “Δεν είμαι φίλος ή γνωστός. Είμαι απαλλαγμένος από τα ενοχλητικά πράγματα που συνδυάζονται με τις σχέσεις, αλλά μπορώ να απαλύνω τη μοναξιά των ανθρώπων.
Προσωπικά δεν μου αρέσει να με επευφημούν άλλοι άνθρωποι. Με ενοχλεί όταν απλώς μου λένε να συνεχίσω να προσπαθώ. Όταν κάποιος προσπαθεί να κάνει κάτι, νομίζω ότι το καλύτερο που μπορώ να κάνω είναι να τον διευκολύνω, απλά και μόνο με το να είμαι δίπλα του”.
