Η Xiaomi θα ακολουθήσει τα βήματα των ανταγωνιστών της και της ηλίθιας τάσης που θέλει τις συσκευές να έρχονται χωρίς φορτιστή. Όλα αυτά στην θεωρία γίνονται για το περιβάλλον, όμως αυτό είναι κάτι που προφανώς δεν ισχύει. Όλοι χρειάζονται ένα φορτιστή που θα φορτίζει με την ταχύτητα που υποστηρίζει η συσκευή τους και άρα θα πρέπει να αγοράσουν τον νέο φορτιστή, που θα έρθει σε άλλη μία ξεχωριστή συσκευασία, με πλαστικό περιτύλιγμα και φυσικά με τον αντίκτυπο που έχει η έξτρα μεταφορά των φορτιστών.
Οι πληροφορίες λένε πως αυτή η τάση είναι υποχρεωτική για την Ευρώπη, με την Ε.Ε. να έχει στα σκαριά νομοθεσία για θέμα. Με το Redmi 13 να είναι η πρώτη συσκευή της εταιρίας που έρχεται χωρίς φορτιστή, είναι πολύ πιθανό να γίνει νόρμα για την εταιρία. Παράλληλα, έχουμε δει σε συσκευής που έχουμε στο γραφείο και που ετοιμάζουμε τα review τους, πως έρχονται χωρίς φορτιστή, τόσο της Xiaomi, όσο και της OnePlus και της Realme.
Επί του παρόντος, η Xiaomi συνιστά τη χρήση του συνδυασμού φόρτισης 33W Type-A για το Redmi 13, γεγονός που υποδηλώνει ότι η εταιρεία μπορεί να μεταβαίνει σε ένα μοντέλο όπου οι φορτιστές πωλούνται χωριστά. Αυτό ευθυγραμμίζεται με μια τάση που υιοθετήθηκε από αρκετούς άλλους μεγάλους κατασκευαστές smartphone τα τελευταία χρόνια. Οι υποστηρικτές αυτής της προσέγγισης υποστηρίζουν ότι μειώνει τα ηλεκτρονικά απόβλητα, καθώς πολλοί χρήστες έχουν ήδη πολλαπλούς φορτιστές τριγύρω. Βέβαια, όπως είπαμε προηγουμένως, κάτι τέτοιο δεν ισχύει, ενώ η αφαίρεση του φορτιστή δεν είχε καμία επίπτωση στην τιμή των συσκευών, αφού παρέμεινε ακριβώς ίδια, σε κατασκευαστές όπως η Samsung και η Apple.
Μην ξεχνάμε, πως όταν πουλάμε τα παλιά μας τηλέφωνα, συνήθως δίνουμε και τον φορτιστή που τα συνοδεύει. Μάλλον στην Ε.Ε. νομίζουν πως κρατάμε όλα τα παλιά μας τηλέφωνα και τον φορτιστή τους, πόσο μάλλον με την οικονομία στην Ευρώπη να πηγαίνει “τόσο καλά”. Ακόμα πιο αστείο είναι πως όλες οι εταιρίες προτείνουν χρήση των δικών τους φορτιστών, κάτι που πρακτικά δεν έχει καμία διαφορά, αρκεί βέβαια ο φορτιστής να μην είναι πολύ κακής ποιότητας.
Είναι για γέλια και για κλάματα, όταν οι νομοθέτες δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Αυτό μας κάνει πιο πολύ σαν πίεση από τις εταιρίες για αύξηση εσόδων μέσω της πώλησης των φορτιστών ξεχωριστά, παρά για ένα μέτρο για την προστασία του περιβάλλοντος.
