Η NASA έδωσε έγκριση για τη χρηματοδότηση ενός αρκετά φιλόδοξου σχεδίου, για την εξερεύνηση του μυστηριώδους Τιτάνα. Είναι το μεγαλύτερο φεγγάρι του Κρόνου και μέχρι σήμερα παραμένει ένα από τα μυστήρια του Ηλιακού μας συστήματος, αφού είναι γεμάτος σπηλιές και υπόγειες κοιλότητες.
Αυτό κάνει το περιβάλλον αυτό πολύ δύσκολο στην εξερεύνηση, οπότε η NASA αναζητάει λύσεις που δεν περιλαμβάνουν τα τυπικά rover που στέλνουμε στον Άρη και τη Σελήνη. Η διαστημική υπηρεσία φαίνεται πως βρήκε μια λύση σε μικρά, σφαιρικά, ιπτάμενα ρομπότ που λόγω του μικρού τους μεγέθους θα μπορούν να πετάξουν μέσα στις στοές του Τιτάνα με μεγαλύτερη ευκολία.
Το πρόγραμμα ονομάζεται SPARK, από τα αρχικά Solid-state Propulsion for Autonomous Reconnaissance of Karst και μπορεί να φέρει επανάσταση στην εξερεύνηση άλλων κόσμων, αφού προσφέρει πολύ μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων.
Ένα ρομπότ για έναν παράξενο κόσμο
Ο Τιτάνας είναι ένας αρκετά περίεργος κόσμος. Διαθέτει ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, όμως δεν είναι από νερό, αλλά από υδρογονάνθρακες, όπως το μεθάνιο και το αιθάνιο. Πρόκειται για στοιχεία που έχουν πάρα πολύ άσχημη μυρωδιά και είναι και εξαιρετικά εύφλεκτα. Βρίσκονται παντού στον Τιτάνα, που έχει ένα ιδιαίτερο ανάγλυφο, γεμάτο σπηλιές και υπόγειες καταβόθρες, που ένα απλό rover δε θα μπορούσε να εξερευνήσει.
Έτσι, τη λύση θα πρέπει να δώσουν τα ιπτάμενα ρομπότ, πετώντας πάνω από το έδαφος και φτάνοντας σε περιοχές που μέχρι σήμερα δεν μπορούσαμε να πλησιάσουμε.
Το SPARK είναι ακόμα σε πολύ αρχικό στάδιο στην ανάπτυξή του, όμως η NASA έχει εγκρίνει χρηματοδότηση 9 μηνών στα πλαίσια του προγράμματος Innovative Advanced Concepts (NIAC), κατά τη διάρκεια των οποίων η ομάδα θα εξετάσει την τεχνολογία και θα σχεδιάσει τα απαραίτητα πειράματα, ώστε να δούμε πώς μπορεί να δουλέψει στο ξεχωριστό περιβάλλον άλλων κόσμων.
Ασυνήθιστο drone με ασυνήθιστη πρόωση
Το πιο ενδιαφέρον σημείο του SPARK είναι ο τρόπος με τον οποίο θα κινείται. Η ομάδα του Daniel Drew, επίκουρου καθηγητή στο University of Hawaii at Mānoa, εξετάζει ένα σύστημα ηλεκτροϋδροδυναμικής πρόωσης (EHD), γνωστό και ως ion propulsion. Πρόκειται για μια ηλεκτρική τεχνολογία χωρίς τα συμβατικά κινούμενα μέρη που συναντάμε σε άλλες μορφές πρόωσης. Μην ξεχνάμε πως σε έναν κόσμο με μεθάνιο και αιθάνιο, δεν είναι πολύ καλή ιδέα να έχουμε μηχανές που βασίζονται στην καύση ή που παράγουν σπίθες.
Σύμφωνα με τον Drew, η εν λόγω τεχνολογία θα προσφέρει ένα ρομπότ που θα είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στο περιβάλλον του Τιτάνα, ενώ θα παραμένει ευέλικτο και ιδιαίτερα αθόρυβο στη λειτουργία του. Σε αυτό θα βοηθάει δραματικά και η Solid-State κατασκευή του
Όμως ό,τι έχει να κάνει με άλλους κόσμους που λειτουργούν διαφορετικά από τον δικό μας, τίποτα δεν είναι εύκολο. Η EHD πρόωση δεν είναι ιδιαίτερα αποδοτική. Αυτό σημαίνει πως δύσκολα θα ανταγωνιστεί τις συμβατικές μορφές πρόωσης της Γης.
Στόχος η αποστολή Dragonfly
Το μεγάλο στοίχημα είναι να καταφέρει το SPARK να ταξιδέψει στον Τιτάνα μαζί με την αποστολή Dragonfly της NASA, που θα στείλει ένα ερευνητικό αεροσκάφος στο φεγγάρι του Κρόνου.
Προς το παρόν, δεν είναι σαφές αν θα προλάβουν. Το SPARK μόλις ξεκινά την πρώτη, εννιάμηνη φάση ανάπτυξής του και θα χρειαστεί πιθανότατα να περάσει και από μια δεύτερη φάση διάρκειας έως δύο ετών προτού το σχέδιο γίνει πιο ρεαλιστικό.
Το Dragonfly, αν όλα πάνε καλά, θα εκτοξευθεί το 2028 και άρα τα χρονοδιαγράμματα είναι αρκετά σφιχτά και δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη, αν θέλει η NASA να δει το SPARK στον Τιτάνα. Αν η αποστολή Dragonfly καθυστερήσει, ενδέχεται να δώσει τον απαραίτητο χρόνο στο SPARK, ώστε να προλάβει να ετοιμαστεί σωστά.
Άσχετα από τον Τιτάνα όμως, το SPARK ίσως είναι μια λύση που θα κάνει την εξερεύνηση άλλων κόσμων πιο ευέλικτη, δίνοντας στους επιστήμονες τα εργαλεία για πιο αναλυτική έρευνα.
