Από τις αρχές του 2027 στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, στο πλαίσιο του Digital Age Assurance Act, τα λειτουργικά συστήματα —συμπεριλαμβανομένων των Windows, του macOS, του Android, του ChromeOS, αλλά και διάφορων διανομών Linux— θα ζητούν από τους χρήστες να επιβεβαιώσουν την ηλικία τους κατά τη ρύθμιση της συσκευής και το αρχικό σετάρισμα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο νόμος έχει εγκριθεί από την κυβέρνηση της Καλιφόρνια ήδη από τις 13 Οκτωβρίου του 2025 και θα εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2027.
Τι αλλάζει για τους χρήστες
Συγκεκριμένα, από την 1η Ιανουαρίου 2027, οι πάροχοι λειτουργικών συστημάτων θα πρέπει κατά τη δημιουργία του λογαριασμού να διαθέτουν ένα UI μέσω του οποίου ο κάτοχος θα καλείται να δηλώσει την ημερομηνία γέννησής του. Σκοπός είναι η δημιουργία ενός ψηφιακού σήματος, το οποίο θα ενημερώνει τις εφαρμογές για την ηλικιακή κατηγορία στην οποία βρίσκεται ο χρήστης.
Αυτό που κάνει το νομοσχέδιο ουσιαστικά είναι να μεταφέρει την ευθύνη της επαλήθευσης της ηλικίας στο ίδιο το λειτουργικό σύστημα από τις διαδικτυακές πλατφόρμες. Έτσι, οι εφαρμογές θα λαμβάνουν μόνο μια ένδειξη (κάτω των 13 ετών, 13 έως 16 ετών, 16 έως 18 ετών και άνω των 18 ετών), χωρίς να αποκτούν πρόσβαση στην ακριβή ημερομηνία γέννησης.
Ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο του νέου νόμου είναι ότι η δήλωση της ηλικίας απαιτείται κατά τη ρύθμιση της συσκευής, χωρίς να απαιτείται οποιοδήποτε ταυτοποιητικό στοιχείο. Η απλή δήλωση του χρήστη αποτελεί ικανοποιητική απόδειξη στα μάτια του νόμου. Οι υποστηρικτές του νομοσχεδίου επισημαίνουν ότι έχει σχεδιαστεί για να προστατεύσει την ιδιωτικότητα, καθώς δεν υπάρχει απαίτηση να ανέβει επίσημο έγγραφο, αναφέρει χαρακτηριστικά η Nicole Rocha, από την οργάνωση Children Now.
Το ζήτημα για την Open Source κοινότητα
Η εξέλιξη αυτή επηρεάζει σημαντικά την Open Source κοινότητα, η οποία αναρωτιέται τι πραγματικά θα συμβεί. Το πρόβλημα δεν είναι η επαλήθευση της ηλικίας καθαυτή, αλλά ποιος θεωρείται υπεύθυνος σε ένα project ανοικτού λογισμικού για να την εφαρμόσει, καθώς και το αν αυτές οι υποχρεώσεις μπορούν να επιβληθούν σε εθελοντές και μικρά έργα.
Ουσιαστικά, ένας μικρός developer που διατηρεί μια custom ROM θα μπορούσε δυνητικά να θεωρηθεί «πάροχος λειτουργικού συστήματος».
Ενώ για μεγάλες εταιρείες, όπως η Apple και η Google, κάτι τέτοιο είναι τεχνικά εύκολο, για μια κοινότητα εθελοντών χωρίς ιδιαίτερους πόρους αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Παράλληλα, υπάρχει σύγκρουση με την ίδια τη φιλοσοφία του Open Source λογισμικού. Αν ένας μικρός developer χαρακτηριστεί πάροχος λειτουργικού συστήματος και δεν εφαρμόσει τις απαιτήσεις του νόμου, θα έρθει αντιμέτωπος με το νόμο.
